از صولى روایت شده که گفت: مادر بزرگم[که مدّتى افختار خدمتکارى امام رضا علیه‏ السلام نصیبش شده بود] به ما گفت:
امام رضا علیه‏ السلام پس از خواندن نماز صبح در اول وقت، سر به سجده مى‏گذاشت، تا هنگامى که آفتاب بالا مى‏آمد، سپس براى رسیدگى به امور مردم [و بر طرف نمودن حوائج آنان] مى‏نشست و یا سوار شده پى‏کارهاى دیگر مى‏رفت.
 
ابراهیم بن عباس مى‏گوید:
هرگز ندیدم که امام رضا علیه‏ السلام با سخن خود کسى را برنجاند و سخن کسى را قطع کند، تا این که سخن خود را تمام بکند، و هرگز حاجت کسى را که توان اداى آنرا داشت ردّ نمى‏کرد.
 
معمّر بن خلاّد گوید:
امام رضا علیه‏ السلام به هنگام خوردن غذا، سینى بزرگى برایشان آورده مى‏شد و در کنار سفره‏اش قرار مى‏گرفت، و آن حضرت از بهترین غذاهایى که برایشان آورده مى‏شد، مقدارى بر مى‏گزیدند و در آن مى‏نهادند، سپس آن را براى فقراء مى‏فرستادند.
 
ابراهیم بن عباس مى‏گوید:
امام رضا علیه‏ السلام صاحب احسان و صدقه نهانى بود و در بیشتر اوقات در شبهاى تاریک این عمل را انجام مى‏داد، و هر کسى گمان کند که در فضیلت همانند او را دیده است هرگز او را تصدیق نکنید.
 
ابوالحسین بن محمد که کاتب امام رضا علیه‏ السلام بود مى‏گوید: امام رضا علیه‏ السلام فرزند خود امام محمد تقى علیه‏ السلام را در حالی که کودکى بیش در مدینه نبود، جز با کنیه‏اش یاد نمى‏کردند و مى‏فرمودند:
پسرم ابوجعفر علیه‏ السلام به من این چنین نوشته، و از او با تعظیم یاد مى‏ کردند و در نهایت بلاغت و زیبائى جواب نامه ‏هایشان را پاسخ مى ‏دادند.
 
ابراهیم بن عباس گفت: امام رضا علیه‏ السلام بیشتر اوقات این شعر را زمزمه مى‏کردند.
هنگامى که در ناز و نعمت هستى به آن مغرور مباش، بلکه بگو خدایا نعمتت را تمام کن و سلامتى بده.
 
ابـن شعـبه حرّانى مى‏گوید: امام رضا علیه‏ السلام هروقت که مى‏خواستند نیازمندى‏ هایشان را یادداشت کنند، این چنین مى‏نوشتند:
بسم ‏اللّه‏ الرحمن الرحیم ان شاء اللّه‏ به خاطر مى ‏آورم. سپس هر چه را مى‏ خواستند، مى ‏نوشتند.
 
از محمد بن جهم نقل شده که گفته است:
امام رضا علیه‏ السلام [از میان میوه‏ها] انگور را بیشتر دوست مى‏داشتند.
 
یونس بن عبدالرحمان مى‏گوید: از امام رضا علیه‏ السلام نقش‏ نگین انگشتر خود و پدرش را پرسیدم؟ امام علیه‏ السلام فرمودند:
نقش نگین انگشتر من این است: «ما شاءَ اللّه‏ُ لاقُوَّةَ إلاّ باللّه‏ِ» آن چه را که خدا بخواهد آن خواهد شد و هیچ قدرتى براى غیر خدا وجود ندارد و نقش نگین انگشتر پدرم «حَسْبِىَ اللّه‏ُ» خدایم کفایت مى‏کند. و آن همان انگشترى است که با آن مهر مى‏زنم.
 
از ابى عباد نقل شده که گفت:
بساط امام رضا علیه‏ السلام در تابستانها حصیر و در زمستانها گلیم پشمى و پوشش آن بزرگوار لباس خشن بود، و هنگامى که براى مردم ظاهر مى‏شد خودش را براى‏آنان مى‏آراست.
 
ابن شهر آشوب مى‏گوید: سفیان ثورى امام رضا علیه‏ السلام را در لباس خز مشاهده کرد، گفت اى فرزند پیامبر! اگر لباسى بى‏ارزشتر از این مى‏پوشیدید[بهتر بود]، امام رضا علیه‏ السلام فرمودند:
دستت را بیاور، سپس دستش را گرفت و آن را زیر آستینش برد، در زیر آن، لباس خشن پشمى را ملاحظه کرد، امام فرمودند: اى سفیان لباس خز براى مردم است و لباس خشن براى خداست
 
ابن ابى الحدید معتزلى یکى از علماى بزرگ اهل سنت مى‏گوید:
على‏ بن‏ موسى ‏الرضا علیه‏ السلام داناترین، باسخاوت‏ترین و بزرگوارترین مردم از جهت اخلاق و رفتارهاى انسانى بود.
 
ابراهیم بن عباس مى‏گوید:
امام رضا علیه‏ السلام را هرگز ندیدم که یکى از غلامان و خدمتکارانش را ناسزا بگوید و یا آب دهانش را به زمین انداخته و در خنده‏اش قهقهه نماید بلکه خنده او تبسم بود.
 
رجاء بن الضحاک مى‏ گوید:
امام‏ رضا علیه‏ السلام هنگامى‏ که «قل ‏هواللّه‏» مى‏ خواند، آهسته مى‏ گفت [اَللّه‏ احد] «خدا یکى‏است» وقتى از خواندن آن فارغ مى‏ شد: سه بار مى ‏فرمودند: [کذلک اللّه‏ ربّنا] خدایم این چنین ‏است.
 
رجاء بن ابى ضحّاک مى‏گوید: دعاى‏ قنوت‏ امام ‏رضا علیه‏ السلام در همه ‏نمازهایشان این گونه بود:
بارالها مرا ببخش و به من رحم کن و از خطاهایم آنچه را که مى‏دانى بگذر، همانا تو عزیزتر و برتر و گرامى‏تر هستى.
 
على بن ابراهیم بن هـاشم مى‏گوید: یـاسر براى ما نقـل کرد و گفـت: امام رضا علیه‏ السلام هنگامی که از نماز [پشت سر مأمون در خراسان] به خانه بر مى‏گشت، در حالی که عرق و غبار صورتش را گرفته بود، دستهایشان را بلند مى‏کردند و مى‏فرمودند:
بارالها! اگر رهایى من از این تنگنا به جز با مرگم حاصل نمى‏شود، مرگ را بزودى سراغ من بفرست، و پیوسته غمگین و دلگیر بود تا این که از دنیا رفت.
 
از یونس بن عبدالرحمن نقل شده که:
امام على بن موسى الرضا علیهماالسلام ما را همواره به دعاء بر امام زمان علیه‏ السلام امر مى‌‏نمودند.
 
از امام رضا علیه‏ السلام نقل شده که همواره به اصحاب خود مى‏فرمودند:
بر شما باد سلاح پیامبران، از ایشان پرسیده شد که سلاح انبیاء چیست؟ حضرت فرمود: سلاح انبیاء دعا مى‏باشد.
 
رجاء بن ابى ضحّاک مى‏گوید:
امام رضا علیه‏ السلام دعاهایش را با صلوات فرستادن بر محمد و خاندان او شروع مى‏کرد، و در نماز و غیر آن زیاد صلوات مى‏فرستاد.
 

 

ابراهیم بن عباس گفت:
امام رضا علیه‏ السلام روزه [مستحبى] زیاد مى‏گرفت و در هر ماه روزه سه روز (اوّل و آخر و وسط ماه) از او فوت نمى‏شد.   

برچسب‌ها:

تاريخ : چهار شنبه 15 بهمن 1393برچسب:امام شناسی,مطالب مذهبی,احادیث و,,,, | 8:32 | نویسنده : خـــــــــــادم الـرضـــا |
امام رضا علیه السلام فرمودند:
آن کس که تقلّب کند یا به مسلمانى زیان رساند یا به او نیرنگ زند از ما نیست.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
براى دنیا آنچنان کار کن که گویا تا ابد زنده اى و براى آخرت آنچنان کار کن که گویا فردا خواهى مرد!
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
بدترین مردم - از نظر زندگى اقتصادى - کسى است که به دیگران در معاش خود معاش ندهد و در زندگى او زندگى نکنند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
ما خاندانى هستیم که وعده هاى خود را همانند دیون خود مى دانیم، همان طور که پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله)چنین بود.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
خداوند قرآن را براى زمان خاصى قرار نداده و نه براى جمعیّت خاصى، و لذا در هر زمانى تازه و نزد هر جمعیّتى با طراوت است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
امام امین خدا در زمین و در میان خلق خدا، و حجت او بر بندگان و جانشین او در شهرها، و دعوت کننده به سوى خدا، و مدافع حریم الهى است.
 
امام رضا علیه السلام به یکى از دوستان خود فرمودند:
آیا خدا نمى فرماید که آسمان بدون ستونى که دیده شود برپاست؟ گفتم: آرى فرمود: بنابراین ستونى وجود دارد که نامرئى است و شما آن را نمى بینید!
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
این که به خدا لطیف مى گوییم به خاطر آفرینش موجودات بسیار کوچک و ظریف است ... حیواناتى که چشم ما آنها را از شدت کوچکى نمى بیند و دست ما آن را احساس نمى کند!
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هرکس در مجلسى بنشیند که احیاى مکتب ما، در آن مى شود دلش نمى میرد آن روز که دل ها مى میرند!
 
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
براى هر امامى، عهد و پیمانى بر گردن دوستان و پیروان اوست و از نشانه هاى وفاى کامل به این عهد و پیمان، زیارت قبر امامان است.
 
امام رضا علیه‏ السلام فرمودند:
پدرم (امام کاظم علیه السلام) درود خدا بر او باد، وقتى که ماه محرّم مى‌‏رسید، دیگر خندان دیده نمى‌‏شد، بلکه تا روز دهم همواره اندوهگین و غمناک بود، و چون روز دهم فرا مى‏‌رسید آن روز، روز عزا و غم و اندوه و گریه او مى‏‌شد و مى‌‏فرمودند: این همان روزى است که امام حسین علیه‏ السلام در آن به شهادت رسید.
 
از امام رضا علیه‏ السلام نقل شده که فرمودند:
پدرم در دهه آخر ماه رمضان در هر شب بیست رکعت به نمازهاى مستحبّى شبهاى ماه رمضان مى‏افزود.
 
از امام رضا علیه‏ السلام روایت شده که فرمودند:
پدرم [امام موسى بن جعفر علیهماالسلام] هنگامى که از خانه‏اش بیرون مى‏شد مى‏فرمودند: «به نام خداوند بخشنده مهربان» به اراده و قوّه الهى، نه به اراده و قدرت خودم بلکه به اراده و قدرت تو اى خداى بزرگ در راه طلب روزى از منزل خارج مى‏شوم، پس در نهایت سلامتى مرا به خانه‏ام برگردان.
 
از حسن بن جهم روایت شده که گفت: ما در خدمت امام رضا علیه‏ السلام بودیم، که از پدرشان یاد کردیم، امام رضا علیه السلام فرمودند:
عقل هیچ عاقلى با او (امام کاظم علیه السلام) برابرى نمى‌‏کرد، [ولى با این همه] گاهى از اوقات با یکى از سیاهان خدمتکار خود مشورت مى‏‌نمود، وقتى به او اعتراض مى‏‌شد، مى‏‌فرمودند: چه بسا خداوند متعال مشکلى را با زبان او آسان مى‏کند و گره آن را مى‏ گشاید. سپس امام علیه‏ السلام فرمودند: بسیار دیده مى‏شد که آنان چیزى را در امور زمین و باغ و بستان به او مى‏گفتند و امام به گفته آنان عمل مى ‏کرد.
 
سلیمان بن جعفر جعفرى گوید: براى انجام کارى پیش امام رضا علیه‏ السلام رفته بودم، او با معتّب به خانه‏اش وارد شد، دید غلامانش گِل کارى مى‏کنند و کارگر غریبى را نیز به کار گمارده‏اند. حضرت فرمودند:
آیا مزدش را تعیین کرده‏اید، گفتند: نه، حضرت فرمودند: چندین بار من شما را از انجام این کار نهى نموده‏ام و گفته‏ام: هیچ کس را براى کارى استخدام نکنید مگر این که اجرتش را معیّن کرده باشید
 
یاسر خدمتگزار امام رضا علیه‏ السلام مى‏گوید:
امام رضا علیه‏ السلام هر وقت فرصت پیدا مى‏کرد همه خدمتگزاران را از کوچک و بزرگ دور خود جمع مى‏کرد، و با آنان به گفتگو بنشسته و مأنوس مى‏گشت، و آنان هم با او أنس پیدا مى‏نمودند. و هر گاه سر سفره مى‏نشست، از هیچ کدام آنان غفلت نمى‏کرد، چه کوچک و چه بزرگ، حتى اصطبل‏دار و حجامت گر را هم کنار خودش بر سر سفره مى‏نشاند.
 
نادر، خدمتگزار امام رضا علیه السلام مى‏‌گوید:
امام رضا علیه‏ السلام هنگام غذا خوردن یکى از ما خدمتگزاران هیچ کارى از او نمى‏‌خواست تا این که از غذایش دست مى‌‏کشید.
 
نادر خدمتگزار امام رضا علیه السلام مى‏‌گوید:
امام رضا علیه‏ السلام حلواى گردوئى را لقمه کرده و به من مى‏‌داد.
 
شیخ مفید مى‏گوید:
امام رضا علیه‏ السلام هنگامى که با مأمون خلوت مى‏کرد او را زیاد موعظه مى‏نمود و از خدا مى‏ترساند، و کارهاى خلافى را که مرتکب مى‏شد تقبیح مى‏نمود. و مأمون در ظاهر اظهار قبول کرده و ناراحتى و سنگینى آن را پنهان نمود.
 
عبید بن ابى عبداللّه بغدادى از شخصى نقل مى‏کند که گفت:
در محضر امام رضا علیه‏ السلام بودم که میهمانى بر او وارد شد، هنگامى که امام با میهمان مشغول صحبت بود، شعله چراغ تغییر کرد، میهمان دستش را دراز کرد تا آن را اصلاح کند، امام علیه‏ السلام او را از این کار بازداشت و خودش آن را اصلاح نمود، سپس فرمودند: «ما مردمى هستیم که میهمانان خود را به کار نمى‏گماریم».

برچسب‌ها:

تاريخ : چهار شنبه 15 بهمن 1393برچسب:امام شناسی,مطالب مذهبی,احادیث و,,,, | 8:30 | نویسنده : خـــــــــــادم الـرضـــا |
امام رضا علیه السلام فرمودند:
از بهترین نوع صدقه، یاری کردن تو نسبت به ناتوان است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هر کس گِرِه از کارِ مؤمنی بگشاید (و غمی را از او بزداید)، خداوند هم در قیامت، کار بسته او را می گشاید (و اندوهش را می زداید).
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
در نوشته ی امام رضا علیه السلام به مأمون چنین آمده است: نیکی به پدر و مادر واجب است، هر چند مشرک باشند. ولی در راه معصیت آفریدگار، اطاعتی از آن دو نیست.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
گاهی کسی صله ی رحم می کند، در حالی که از عمرش سه سال باقی مانده است. خداوند (به خاطر این عمل) باقی مانده عمر او را سی سال می کند. و خداوند آنچه را بخواهد، می کند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
تمیزی و پاکیزگی از اخلاق پیامبران است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هر کس به حساب خودش رسیدگی کند، سود می برد، و هر کس از خود (و اعمالش) غافل شود، زیان می کند، و هر کس عبرت بگیرد، بینا شود.
 
معمّر بن خلاّد، نزد آن حضرت از مردی یاد کرد و گفت: او ریاست طلب است. حضرت فرمود:
دو گرگ درنده در گله ی بی چوپان، به اندازه ی ریاست طلبی در دین یک مسلمان زیانبار نیست.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هر کس از خداوند، توفیق بطلبد ولی تلاش نکند، خودش را مسخره کرده است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
کار شایسته و کوشش در عبادت را، تنها به اعتماد و پشت گرمی محبّت آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم رها نکنید.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
کسی که از صحنه ی کاری غایب باشد، اما به آن کار (چه نیک و چه بد) راضی باشد، همچون کسی است که در صحنه ی عمل حاضر بوده و آن را انجام داده است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هر کس مسلمان تهیدستی را دیدار کند و به او سلام دهد، ولی متفاوت با سلامی که به ثروتمندان می دهد، روز قیامت، خداوند را دیدار می کند، در حالی که خدا بر او خشمگین است.
 
ریّان بن صلت گوید: از حضرت رضا علیه السلام پرسیدم: ای پسر پیامبر! درباره قرآن چه می فرمایی؟ فرمود:
قرآن کلام خداست. از آن فراتر نروید و هدایت را در غیر قرآن مجویید، که گمراه می شوید.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
بدان که هیچ وَرَع و پرهیزگاری، سودمندتر از پرهیز از حرامهای خدا و اجتناب از اذیت و آزار مؤمن نیست.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
کسی که یکی از برادران دینی اش برای کاری به او پناه آورد، ولی او با آن که می تواند، پناهش ندهد و کاری برایش نکند، رشته ی ولایت خدای متعال را گسسته است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
حتماً امر به معروف و نهی از منکر کنید، و گرنه اشرارتان بر شما مسلّط و حاکم می شوند، آن گاه خوبانتان هم دعا کنند، دعایشان مستجاب نمی شود.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هرگاه زمامداران دروغ گویند، خشکسالی می شود، هرگاه حاکم ستم کند، حکومت سست می شود، و هرگاه زکات پرداخت نشود، چهارپایان تلف می شوند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
گناهان کوچک، راهی به سوی گناهان بزرگ است. هر کس که در گناهان کوچک و کم از خدا نترسد، در گناهان بزرگ و بسیار هم از او نمی ترسد.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
بخشنده و سخاوتمند، از غذای مردم می خورد تا آنان هم از غذایش بخورند، ولی بخیل از غذای دیگران نمی خورد، تا از غذایش نخورند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
کسی که به مال حلال اندک، راضی باشد، مخارجش سبک می شود، خانواده اش برخوردار می گردند، خداوند او را به درد و درمان دنیا بینا می کند و او را سالم و بی گناه از دنیا به دارالسّلام بهشت بیرون می برد.
 

 

امام رضا علیه السلام هنگام عیادت از یکی از اصحابش فرمود:
مردم دو دسته اند: یکی آن که با مرگ، آسوده می شوند. دیگری آن که با مرگ، مردم از دست او آسوده می شوند.   

برچسب‌ها:

تاريخ : چهار شنبه 15 بهمن 1393برچسب:امام شناسی,مطالب مذهبی,احادیث و,,,, | 8:29 | نویسنده : خـــــــــــادم الـرضـــا |
امام رضا علیه السلام فرمودند:
ایمان عبارت است از: شناخت قلبی، اقرار و اعتراف زبانی و عمل با اعضا و جوارح.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هیچ بنده ای به مرتبه ی حقیقت ایمان نمی رسد، مگر این که این سه خصلت در او باشد: دین شناسی، تدبیر و برنامه ریزی نیکو در زندگی، و شکیبایی بر سختیها و ناملایمات.
 
امام رضا علیه السلام فرمدوند:
مؤمن هرگاه خشمگین شود، غضبش او را از حق بیرون نمی برد. و هرگاه خرسند و راضی شود، خوشنودی اش او را به باطل نمی کشاند. و هرگاه قدرت یابد، بیش از حق خودش برنمی دارد.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هیچ کافری دوستدار ما نیست و هیچ مؤمنی دشمن ما نمی شود، هر کس با محبّت ما از دنیا برود، بر خداوند است که او را در قیامت با ما برانگیزد.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
دوستی با دوستان خدا واجب است، همچنین دشمن داشتن و بیزاری جستن از دشمنانِ اولیای خدا و سرکردگان آنان واجب است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
زائران قبر من، گرامی ترین گروه هایی اند که روز قیامت بر خداوند وارد می شوند. هیچ مؤمنی نیست که مرا زیارت کند و در راه زیارتم آبی به صورتش بچکد، مگر آن که خدای متعال، بدن او را بر آتش دوزخ حرام می کند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هر کس نتواند ما را زیارت کند، پس دوستان و پیروان شایسته ی ما را زیارت کند، تا پاداش زیارت ما برایش نوشته شود.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
امامت و رهبری، مایه ی استواری دین و نظام بخشیِ مسلمانان و موجب اصلاح دنیا و عزت و سربلندی مؤمنان است.
 
از امام رضا علیه السلام درباره بهترین بندگان پرسیدند. فرمود:
آنان که هرگاه نیکی کنند، خوشحال می شوند، و هرگاه بدی کنند، استغفار می کنند، و هرگاه چیزی به آنان عطا شود، سپاس می گویند، و هرگاه مبتلا و گرفتار شوند، صبر و شکیبایی می کنند، و هرگاه خشمگین شوند، عفو و گذشت می کنند.
 
از حضرت رضا علیه السلام درباره بهترین خوشی و لذّت زندگی دنیا پرسیدند، فرمودند:
خانه ی وسیع و فراوانیِ دوستداران.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هر کس سپاسگزار بندگان نیکوکار نباشد، خدای متعال را هم سپاس نگفته است .
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
دوستی بیست ساله، در حکم خویشاوندی است.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
کارهای امّت پیامبر - که درود خدا بر او و خاندانش باد -، چه نیکان و چه بدکاران، هر بامداد به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم گزارش و عرضه می شود، پس به هوش باشید!
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هرگز مال و ثروت، جمع و اندوخته نمی گردد مگر با پنج خصلت: بخل شدید، آرزوی دور و دراز، حرص غالب، قطع رحم و برگزیدن دنیا بر آخرت.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
برای خودتان بهره ای از دنیا قرار دهید، به این که خواسته های دل را از حلال برآورده سازید تا حدّی که مروّت را از بین نبرد و اسراف در آن نباشد. بدین وسیله در کارهای دین، کمک بجویید.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
هرگاه بندگان، گناهان تازه ای را پدید آورند که قبلاً مرتکب نمی شدند، خداوند هم بلای تازه ای برای آنان پیش می آورد که قبلاً نمی شناختند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
بنده مؤمن، هیچ بهره ای نبرده است که بهتر از همسر خوب و شایسته ای باشد که هنگام حضور شوهر، مایه ی خوشحالی او و در غیاب شوهر، نگهدار ناموس و مال او باشد.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
سزاوار است که مرد، در خرج و هزینه ی زندگی بر خانواده ی خود توسعه و گشایش دهد، تا آرزوی مرگ او را نداشته باشند.
 
امام رضا علیه السلام فرمودند:
بر تو باد که از پدر، فرمانبرداری کنی، به او نیکی کنی، نسبت به او فروتنی و کرنش و بزرگداشت و احترام داشته باشی، و در حضور او صدایت را پایین آوری.
 

 

امام رضا علیه السلام فرمودند:
با حاکم، با احتیاط همنشینی کن، با دوست، با تواضع، با دشمن، با هوشیاری و پرهیز و با عموم مردم، با خوشرویی همراه باش.   

برچسب‌ها:

تاريخ : چهار شنبه 15 بهمن 1393برچسب:امام شناسی,مطالب مذهبی,احادیث و,,,, | 8:27 | نویسنده : خـــــــــــادم الـرضـــا |
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • آریان بی سی